Raporty Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW dostępne w internecie

„Polish Archaeology in the Mediterranean” (PAM) to tytuł anglojęzycznego periodyku wydawanego co roku przez Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW (CAŚ UW). Teraz jego treść dostępna jest nieodpłatnie na oficjalnej stronie instytucji.

Czasopismo prezentuje dokonania polskich archeologów, geofizyków, konserwatorów, architektów pracujących na Bliskim Wschodzie i północno-wschodniej Afryce pod auspicjami CAŚ UW.

W periodyku opisywane są prace polskich misji działających głównie w Sudanie, na Cyprze, Syrii, Libanie, Iranie, Kuwejcie, a przede wszystkim w Egipcie. Zasięg chronologiczny prezentowanych prac obejmuje wszystkie okresy – od pradziejów, poprzez okres protohistoryczny aż do ery islamskiej. Szczególnie bliskie autorom opracowań są zagadnienia związane z epoką grecko-rzymską i czasami wczesnego chrześcijaństwa.

Głównym celem periodyku jest możliwość szybkiej prezentacji wyników bieżących badań terenowych szerokiej grupie odbiorców, ze szczególnym uwzględnieniem specjalistów. Początkowo w jednym numerze zamieszczano około 10 raportów na 83 stronach, teraz liczba opracowań przekracza 60 artykułów wydrukowanych na 500 stronach.

Pierwsze numery były drukowane czarno-biało, fotografie pojawiły się w numerze VIII, a wkładka kolorowa z rycinami pojawiła się od XV numeru. Periodyk ukazuje się obecnie nakładem Wydawnictw Uniwersytetu Warszawskiego.

Raporty były publikowane ze środków własnych Centrum, a od 2005 roku pieniądze na ten cel przeznacza Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Tekst pochodzi z serwisu Nauka w Polsce. Strona internetowa „Polish Archaeology in the Mediterranean„.

Wspaniała inicjatywa i oby takich więcej. Największym bowiem problemem na jaki natrafiam przy robieniu Archeowieści (obok braku dostatecznej ilości czasu) są kłopoty z dostępem do materiałów z wykopalisk i badań. Co prawda w internecie jest mnóstwo relacji i artykułów naukowych, ale ogromna ich część jest niestety płatna i to czasami niezwykle słono. Za dostęp do jednego artykułu wiele czasopism naukowych żąda 30 dolarów, a całoroczna prenumerata to zazwyczaj kwoty idące w setki dolarów. Takie wariackie ceny, to moim zdaniem jedna z głównych przyczyn ogromnej ilości nieprawdziwych informacji oraz wielkich sukcesów pseudonaukowych autorów. Dlatego należy pochwalić MNiSW za finansowanie tego przedsięwzięcia (podobnie jak za finansowanie serwisu Nauka w Polsce).

~ - autor: Wojciech Pastuszka w dniu 11.10.2010.

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s