Ogromne baseny Majów

Zbiornik wodny z dnem wyłożonym kawałkami ceramiki odnaleźli niemieccy i meksykańscy archeolodzy w ruinach majańskiego miasta Uxul w Meksyku.

Na dwa kwadratowe zbiorniki o bokach długości 100 m badacze natknęli się podczas badania i inwentaryzowania ruin miasta. Wykonany na środku jednego z nich wykop ujawnił, że dno jest wyłożone fragmentami ceramiki pochodzącymi prawdopodobnie z majańskich talerzy. Jak podkreślają badacze, skorupy ułożono tak dokładnie, że prawie nie ma między nimi wolnej przestrzeni. Na razie naukowcy nie mają jednak pewności, czy w ten sposób wykończone jest całe dno.

Takie zbiorniki, zwane aguadas, służyły Majom do przechowywania zapasów wody na czas pory suchej. Te odkryte w Uxul mają około dwóch metrów głębokości i powstały około 1500 lat temu. Zdaniem badaczy, jeśli ceramiką wyłożone jest całe dno zbiorników, to mamy do czynienia z małą sensacją głównie ze względu na ogromną liczbę potrzebnej do tego ceramiki. Jeden zbiornik ma wielkość dziesięciu basenów olimpijskich, a takich aguadas mogło być w Uxul więcej. Zgromadzona w nich woda musiała wystarczyć dla co najmniej dwóch tysięcy ludzi przez trzy miesiące.

Uxul odkryli w 1934 r. Karl Ruppert i John H. Denison. Miasto leży obecnie w samym sercu dżungli i żeby się do niego dostać trzeba pokonać ponad sto kilometrów leśnych ścieżek. Jednak w epoce klasycznej cywilizacji Majów (250-900 n.e.) tereny te były gęsto zaludnione. Miasto sąsiadowało z tak wielkimi ośrodkami jak El Mirador (z największą piramidą świata) i Calakmul. Utrzymywało kontakty handlowe z terenami dzisiejszej południowej Gwatemali i Wyżyny Meksykańskiej.

Dotychczasowe badania wykazują, że Uxul było zamieszkane od okresu preklasycznego do poklasycznego. Z odkrytych inskrypcji wiadomo, że około 630 r n.e. opanowali je władcy Calakmul.

Na podstawie komunikatu prasowego Uniwersytetu w Bonn.

~ - autor: Wojciech Pastuszka w dniu 1.09.2010.

komentarze 4 to “Ogromne baseny Majów”

  1. 100 metrów, czy innych jednostek długości Wojtku?
    ;)

  2. Ciekawe dlaczego do wylozenia dna (zapewne w celu zwiekszenia wodoszczelnosci) wykorzystano talerze?

    Albo decyzja o budowie i nastepnie wykonanie zbiornikow byly bardzo szybkie i wykorzystano istniejaca juz w spolecznosci ceramike w celu blyskawicznego wykonczenia obiektow, albo rzemieslnicy i decydenci byli bardzo tradycjonalistyczni i nie potrafili opracowac technologii opartej na czyms bardziej kafelkopodobnym – tylko zamawiano i wykonywano tradycyjne produkty, ktore nastepnie tluczono i ukladano w cos zblizonego do mozaiki. Ciekawe jaka byla wielkosc pojedynczego fragmentu tej ceramiki?
    Moze mieliby problem z trwalym przyklejeniem wiekszych plytek?

    Istnienie majanskich „zielonych” zagospodarowywujacych odpady ceramiki zanieczyszczajace srodowisko uwazam za watpliwe ;)

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s