Aż 27 etruskich grobowców znaleźli przypadkiem robotnicy w pobliżu miasta Tarkwinie. Najstarsze pochodzą z VII w. p.n.e.

- To najbardziej ekscytujące odkrycie w tym miejscu w ostatnich dziesięcioleciach. Na murach są freski przedstawiające dwie postacie, ale musimy jeszcze przeprowadzić odpowiednie badania - powiedziała archeolog Maria Tecla Castaldi.

Rejon, w którym znaleziono grobowce jest obecnie pilnowany przez policję, by nie dobrali się do nich rabusie. Archeolodzy mają nadzieję, że odkryte pochówki nie zostały wcześniej obrabowane. Często po wejściu do środka okazuje się, że rabusie odkryli je wcześniej i wszystko dawno wynieśli. Zdaniem naukowców bardzo możliwe, że w pobliżu są kolejne grobowce.

Na podstawie The Scotsman.

Tarkwinie, zwane przez Etrusków Tarchne, było jednym z najważniejszych miast tego ludu. W III w. p.n.e. podbili je Rzymianie. Słynie z cmentarzyska grobowców tumulusowych, w których znaleziono wiele wspaniałych sarkofagów i malowideł. Poniżej wnętrze tzw. Grobowca Leopardów.
.

Najnowsze odkrycia związane z Etruskami.

Około sześć tysięcy zabytków i grób wikińskiego wodza znaleźli archeolodzy w osadzie, która powstała około 860 roku w rejonie współczesnego Woodstown. Zdaniem naukowców było to jedno z najważniejszych wikińskich centrów handlowych w Irlandii.

Archeolodzy natknęli się na pozostałości osady podczas wykopalisk związanych z budową obwodnicy wokół Waterford, które również założyli Wikingowie (w 914 roku). Znalezione zabytki wskazują, że mieszkańcy odkrytej właśnie osady byli zamożni i osiedli w Irlandii na stałe.

Na podstawie BBC.

W jaskini niedaleko marokańskiego Taforalt archeolodzy odkopali na przełomie marca i kwietnia 20 paciorków zrobionych 85 tysięcy lat temu z muszelek ślimaków Nassarius gibbosulus. W ubiegłym roku znaleźli w tej samej jaskini 14 takich paciorków.

Odkrycie jest kolejnym dowodem na wytwarzanie przez nasz gatunek biżuterii w tak odległych czasach, co jeszcze kilka lat temu wydawało się niemożliwe. Więcej o najstarszej biżuterii przeczytacie w moim wpisie z ubiegłego roku.

Na podstawie Brisbane Times/AFP

Ruiny wielkiego pałacu, grobowiec ze szczątkami dziewięciu osób, ofiary z ludzi, bogactwo skarbów, a przede wszystkim nowe spojrzenie na zasięg starożytnej kultury Moche - archeolodzy w dolinie rzeki Culebras poznają sekrety sprzed 1,5 tys. lat.

Polsko-peruwiańska ekipa archeologów dokonała niezwykłej rzeczy - w ostatniej z dolin nie objętej badaniami odkryła ponad 100 stanowisk, z których pokaźną liczbę stanowią osady i cmentarzyska kultury Moche. Ok. 300 kilometrów na północ od stolicy Peru, Limy, w dolinie rzeki Culebras swoją misję wypełniają archeolodzy z Ośrodka Badań Prekolumbijskich Uniwersytetu Warszawskiego wraz z peruwiańskimi kolegami z Papieskiego Uniwersytetu Katolickiego w Limie.

Największą sensacją było odkrycie w wiosce Quillapampa dawnej rezydencji, którą 1,5 tys. lat temu zamieszkiwały miejscowe elity. Ruiny rezydencji kryły ślady makabrycznych praktyk. Pod podłogami archeolodzy znaleźli szczątki wielu osób. W ostatnim czasie czterech dorosłych, a w poprzednich sezonach dwóch kilkuletnich dzieci i dwóch noworodków. Z układu szczątków wynika, że osoby te nie miały spokojnej śmierci.

- Dwójka z nich leżała zgięta w pół na plecach, tak, że stopy miała w okolicach głowy. Zginęli zmiażdżeni dużych rozmiarów kamieniami. Kolejna osoba to najwyraźniej młody wojownik, którego głowę rozbito maczugą. Badania antropologiczne wyjaśnią czy przed egzekucją był on torturowany. Nie jesteśmy w stanie tego stwierdzić, ale analogie ikonograficzne sugerują, iż ofiary mogły być wcześniej zamroczone - opisuje dr Miłosz Giersz, szef ekipy archeologów. - Były to zapewne ofiary składane w czasie licznych przebudów pałacu.

Równie interesujący jest sam pałac. Budynek można zrekonstruować na podstawie zachowanych fragmentów, m.in. zawalonego dachu zdobionego charakterystycznymi ceramicznymi maczugami, a także dzięki bardzo bogatej ikonografii kultury Moche.

Według naukowca musiał on należeć do jakiejś ważnej osobistości. - Był to średniej wielkości ośrodek władzy lokalnej. Urzędował tu zapewne miejscowy władca - zaznacza.

Odkrycie w Quillapampa oznacza wielką zmianę w postrzeganiu zasięgu terytorialnego kultury Moche. - Definitywnie przesunęliśmy granicę państwa Moche o prawie 100 kilometrów na południe - wyjaśnia archeolog.

Więcej w Nauka w Polsce.

Badania DNA potwierdziły, że znalezione latem ubiegłego roku w Jekaterynburgu na Uralu kości chłopca i młodej kobiety należą do dzieci cara Mikołaja II Romanowa.

Car Mikołaj II z rodziną. Zdjęcie z 1913 roku

Ostatniego cara Rosji bolszewicy rozstrzelali wraz z żoną i piątką dzieci 17 lipca 1918 roku. Ich szczątki ukryli. Znaleziono je dopiero w 1991 roku w Jekaterynburgu, ale brakowało kości jedynego syna Aleksego i jednej z córek.

Zdaniem specjalistów nie ma wątpliwości, że odkryte w sierpniu ubiegłym roku szczątki należą do Aleksego i Marii. Badania genetyczne przeprowadziły laboratoria w Rosji i USA.

Identyfikacja ostatnich dzieci Mikołaja II kończy wszelkie spekulacje o tym, że któremuś z nich udało się uciec bolszewikom. Przez kilkadziesiąt lat pojawiło się na świecie wiele osób udających któreś z dzieci cara. Teraz wiemy, że wszystkie zginęły latem 1918 roku.

Na podstawie Yahoo/AP.

Niezliczone skamieniałości są w kamiennych blokach, z których Egipcjanie zbudowali piramidy w Gizie i inne wspaniałe budowle - wykazały badania Ioannisa Liritzisa i jego kolegów z Uniwersytetu Egejskiego i Uniwersytetu Ateńskiego.

Najwięcej jest skamieniałych pancerzyków numulitów, które żyły w morzach kilkadziesiąt milionów lat temu. Naukowcy znaleźli też pozostałości rozgwiazd i jeżowców.

Zdaniem uczonych pancerzyki są nietknięte, a ich rozłożenie odpowiada naturalnemu ułożeniu w osadach, z których powstały wapienne skały. Według uczonych potwierdza to, że bloki, z których zbudowano piramidy i inne słynne budowle, Egipcjanie wycięli z naturalnych skał, a nie odlali z wapiennej zaprawy. O tym że Egipcjanie odlewali przynajmniej części bloków, przekonanych jest kilku naukowców.

Liritzis i jego koledzy wskazują też m.in. na brak w egipskich malunkach, tekstach i rzeźbach jakichkolwiek przedstawień form do odlewania, wiader i innych związanych z taką działalnością przedmiotów.

Naukowcy pobrali próbki m.in. z piramid Cheopsa i Chefrena, świątyni Sfinksa oraz świątyni Setiego I w Abydos. Wyniki ich badań będa opublikowane w Journal of Cultural Heritage.

Na podstawie Discovery News.

Tysiące hiszpańskich i portugalskich złotych monet z przełomu XV i XVI w., sześć brązowych dział z tego samego okresu, tony miedzi, instrumenty nawigacyjne i ponad 50 kłów słoni - takie skarby znajdowały się na wraku, który odkryli przypadkiem geolodzy pracujący dla firmy DeBeers, największego wydobywcy diamentów na świecie. To prawdopodobnie najstarszy wrak odnaleziony w Afryce subsaharyjskiej.

Portugalska złota moneta z wraku znalezionego w Namibii. Źródło: Namdeb/De Beers via Bloomberg News

Do odkrycia doszło w rejonie Namibii zwanym Sperrgebiet (Zakazany teren), który słynie z niezwykle bogatych złóż diamentów. Wrak znajdował się za umocnieniami chroniącymi ten obszar przed falami Atlantyku.

Na sztabki miedzi i fragmenty trzech dział poszukiwacze diamentów natknęli się 1 kwietnia. Od razu przerwali prace w tym rejonie i sprowadzili ekspertów.

Wrak i znalezione na nim przedmioty zgodnie z miejscowym prawem są własnością Namibii. Władze kraju poprosiły już Hiszpanię i Portugalię o pomoc w zidentyfikowaniu statku, który najpewniej był jednostką handlową.

Jeśli potwierdzi się, że wrak pochodzi z czasów, gdy po morzach pływali Krzysztof Kolumb, Bartolomeu Diaz czy Vasco da Gama, to będzie to jedno z najcenniejszych odkryć tego typu.

Na podstawie Bloomberg.

Mamy wreszcie bezpośredni dowód na to, że nasi wymarli kuzyni żywili się nie tylko mięsem, ale również roślinami. Naukowcy znaleźli mikroskopijne skamieniałości fragmentów roślin na mających 35 tysięcy lat trzech neandertalskich zębach z jaskini Szanidar w Iraku .

Dieta neandertalczyków jest nam słabo znana, choć przekonanie, że żywili się nie tylko mięsem jest w zasadzie powszechne. Większość naszej wiedzy o neandertalskim jedzeniu opiera się o dowody pośrednie, np. kości zwierząt znajdowane w jaskiniach oraz izotopy w zębach neandertalczyków.

- Wiemy, że osobnik, do którego należały zęby jadł różne rośliny, w tym nasiona traw - mówi Amanda Henry z Uniwersytetu Jerzego Waszyngtona w Waszyngtonie, która prowadziła badania.

Uczona przestrzega jednak, że nie należy z informacji dotyczących jednego osobnika wyciągać ostatecznych wniosków o diecie całego gatunku. - Odkrycie wskazuje, że przedstawianie neandertalczyków, jako obowiązkowych mięsożerców, może być błędne, ale jest jeszcze wiele do zrobienia w tej kwestii - twierdzi Henry.

Na podstawie National Geographic.

Dziewięciolatek i jego dziadek przeżyli przygodę życia. Szukając armatnich kul na polu niedaleko szwedzkiego miasta Lund odkryli skarb monet. Wykopali łącznie 4600 srebrnych numizmatów. Kolejne 2400 znaleźli archeolodzy wyposażeni w wykrywacze metalu. Naukowcy nie wykluczają, że jeszcze trochę mogło zostać w ziemi.

Monety pochodzą z XIII w. Ukryto je w dwóch urnach owiniętych tkaniną. Zdaniem naukowców mógł to być kościelny podatek zebrany od okolicznych chłopów.

Na podstawie The Earth Times/DPA.

Pozostałości bramy i 11 metrów muru odsłonięto podczas budowy nowej linii metra. Zdaniem archeologów w starożytności dostarczano przez nią dobra z rzecznego portu położonego poza murami starożytnej kolonii.

Naukowcy podejrzewają, że fundatorem budowli był cesarz Neron. Mur zbudowano bowiem w drugiej połowie I wieku n.e., a miasta z pewnością nie było stać na tak kosztowną inwestycję. Z Kolonii pochodziła zaś matka Nerona.

Władze miasta przeznaczyły już 3 miliony euro na zachowanie odkopanych ruin, które znajdują się między przyszłą linią metra, a biegnącą na powierzchni drogą. Niedawno robotnicy natknęli się również na dno rzymskiej barki.

W ostatnim okresie istnienia cesarstwa rzymskiego obawiający się Germanów mieszkańcy Kolonii zamurowali bramę używając do tego nawet nagrobków.

Na podstawie Expatica/DPA.