Komentarze do: 1700-letni kompleks hutniczy z Mazowsza

Autor: pramucha

pramucha — Tue, 28 Apr 2009 11:49:03 +0000

Kucie jest stratne i nawet bardzo jeśli jest połączone ze zgrzewaniem. Powyższy opis procesu w najlepszym razie nieścisły. Z pojedyńczej dymarki można uzyskać większe bryły żelaza, poniżej link do eksperymentu znajomego (zdjęcia widać po zalogowaniu)
http://halla.mjollnir.pl/viewtopic.php?t=4230&postdays=0&postorder=asc&start=15
Topory o wadze 3-5 kg mogą się przydać bardziej na siłowni niż przy karczowaniu lub walce.

Autor: Gimli

Gimli — Mon, 20 Apr 2009 19:41:25 +0000

Kucie jest procesem praktycznie bezstratnym .Myślę ,że nie trzeba tego łopatologicznie wyjaśniać .

Autor: Jarek

Jarek — Mon, 20 Apr 2009 08:27:22 +0000

Z wyglądu to taka biała glina.
Zawiera dużo węglanu wapnia.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Gytia

I jeszcze kreda jeziorna:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Kreda_jeziorna

Tak czy siak możliwości zdobycia węglanów wapnia jest trochę więcej niż tylko w górach.

Pozdrawiam,

Autor: Jarek

Jarek — Mon, 20 Apr 2009 08:22:14 +0000

Nie znam.
Nie wiem nawet, co to “kultura przeworska”. :-)
Nie zadawaj mi takich trudnych pytań. :-)

Moje wykształcenie nie ma chyba wiele wspólnego z archeologią.

Ale skoro używano topników, czyli skał z węglanem wapnia, a gytia wapienna czy kreda jeziorna to przede wszystkim węglan wapnia to czemu jej nie użyć i męczyć się z wapieniem? Często gęsto jest jej dużo pod ręką (w zasadzie pod nogą). Gytia to przecież taki “prawie” wapień z holocenu. :-) I można wytapiać żelazo prawie wszędzie. Odpada transport.

Co innego jeśli chodzi o wytop surówki na skalę przemysłową. Wtedy już nie ma czasu na zabawę w wykopki koło jeziorka. Wtedy tylko wapień.

Autor: Sauron

Sauron — Mon, 20 Apr 2009 08:05:08 +0000

Gytia to osad jezierny zawierający dużą ilość węglanów wapnia.

Autor: Adam Gliniany

Adam Gliniany — Mon, 20 Apr 2009 08:03:05 +0000

Może mało precyzyjnie się wyraziłem. “Z co najmniej kilku” skojarzyło mi się (zakładając sobie wydajność pieca rzędu 0.7kg i, powiedzmy, stosunkowo wysoki współczynnik strat przy kuciu rzędu 10%), że te topory to takie po 3-5kg. :)
Po zastanowieniu faktycznie, 2-3 piece na sztukę.

Autor: Sauron

Sauron — Mon, 20 Apr 2009 07:57:57 +0000

“…do 1 kg względnie czystego żelaza.” Jeżeli do 1 kg, a do tego jeszcze względnie czystego to chyba nie ma mowy o przekłamaniach??? Poza tym wszystkie wyliczenia w takich przypadkach zależą od wielu czynników.

Autor: Sauron

Sauron — Mon, 20 Apr 2009 07:53:45 +0000

A znasz Jarku przykłady z kultury przeworskiej używania gytii jako zamiennika zamiast wapieni w procesie wytopu żelaza??? Albo chociaż jakis przykład jej wyprażania???

Autor: Adam Gliniany

Adam Gliniany — Mon, 20 Apr 2009 07:51:06 +0000

“Z pieca uzyskiwano do 1 kg względnie czystego żelaza. Tak więc, by wykuć topór, potrzeba było żelaza z co najmniej kilku pieców.”

IMO pewna niedokładność się tu wkradła. Niezależnie, czy topór miał być przeznaczony do karczowania lasu czy do obrony, jego masa raczej nie przekraczała 1,5kg. Po prostu ręce by odpadły ze zmęczenia po godzinie.

Autor: glaude

glaude — Mon, 20 Apr 2009 06:12:42 +0000

@Jarek napisał:
“Zamiast wapienia można było użyć gytii.”
A co to jest jeśli wolno spytać?