“Co mogło przerwać byt kwitnącej kultury minojskiej? Leszek Matela próbował to ustalić za pomocą medytacyjnej techniki retrokognicyjnej, polegającej na odbieraniu jasnowidczych sygnałów z przeszłości. W odpowiedzi na zadane pytanie pojawiła się wizja łodzi. Można to interpretować jako znak świadczący o ucieczce z pałacu jego mieszkańców. Czym jednak tak nagle poczuli się zagrożeni? Może, jak twierdzą niektórzy, wizytą kosmitów…”

:-)))

Skomentowałem te doniesienia w komentarzach do tego wpisu:
http://archeowiesci.wordpress.com/2008/07/06/stan-wyjatkowy-w-pompejach/#comments

Co do Łowmiańskiego to tu trochę sprawa przedstawiała się podobnie do sprawy innego nestora Instytutu Historii UAM tj. profesora Pajewskiego, który musiał być listkiem figowym swojej ponad 50 lat (tak, tak pięćdziesiąt) młodszej żony, pani Kosickiej-Pajewskiej, pracującej zresztą dzisiaj na UAM. Nie chcę roztrząsać sprawy publicznie, bo ta osoba która tak wpuściła Łowmiańskiego w maliny mimo że jest w podeszłym wieku jeszcze żyje. W każdym razie przyznam się, że o kulisach sprawy słyszałem od śp. prof. Brygidy Kurbis, która może była i humorzasta, ale była dla mnie wzorem uczciwości naukowej i osobistej. Słyszałem też tę historię zupełnie niezależnie od jeszcze jednej osoby z IH UAM. Niemniej część winy leży też po stronie prof. Łowmiańskiego, bo w nauce nie powinno sie nigdy wierzyć “na słowo honoru”.

Co do Labudy to zgodzę się całkowicie i jeszcze dorzucę, że często ten człowiek upiera się i upiera bardzo głupio, co wyszło też podczas badań nad palatium na Ostrowie Tumskim, dorabiając różne hipotezy pomocnicze, aby tylko nie zburzyć sobie wizji. Po prostu “ten typ tak ma”. Szkoda tylko, że często potrafi “przytłumić innych”. Ale to temat na zupełnie inne rozważania.