Cmentarzysko karłowatych hipopotamów
Zawaloną jaskinię pełną kości karłowatych hipopotamów znaleźli naukowcy niedaleko Ayia Napa na Cyprze. Na razie wydobyli szczątki około 80 zwierząt, ale podejrzewają, że pod przebadaną warstwą mogą leżeć setki następnych.
Cmentarzysko wstępnie datowano na 9 tys. - 11,5 tys. lat p.n.e. Naukowcy liczą, że jego przebadanie przyniesie najstarsze dowody bytności człowieka na wyspie. Obecnie najstarsze znane ślady ludzi - pozostałości ognisk, kamienne narzędzia i rysy na kościach - pochodzą z innego cmentarzyska hipopotamów datowanego na około 8 tys. lat p.n.e. Samo istnienie cmentarzyska nie jest dowodem działań człowieka, gdyż takie nagromadzenie kości mogło też powstać naturalnie (jaskinia mogła być np. schroniskiem zwierząt).
Karłowaty hipopotam z Afryki posila się w bristolskim ZOO
Wymarłe już karłowate hipopotamy z Cypru były potomkami pełnowymiarowych hipopotamów, które dotarły w jakiś sposób na wyspę 100 tys. - 250 tys. lat temu. Uwięzione na niewielkim Cyprze zwierzęta skarłowaciały. Hipopotamy-pigmeje żyły też na Krecie, Malcie i Sycylii.
Cypryjskie minihipcie miały zaledwie 0,75 m wysokości i 1,2 m długości. Rozmiary zwykłych hipopotamów to odpowiednio 1,6 m wysokości i nawet 4,5 m długości. Karłowate hipopotamy można obecnie spotkać w trudnodostępnych lasach Wybrzeża Kości Słoniowej, Liberii i Sierra Leone.
Na podstawie National Geographic. Polecam też wpis o bawole-pigmeju z filipińskiej wyspy Cebu.
Ehm.. z całym szacunkiem dla kolegów archeologów, hipopotam karłowaty nie szuka schronienia w jaskiniach a już z całą pewnością nie w takich gdzie może spotkać kolegów, gdyż nie żyje w stadach tak jak jego dużo lepiej znany ,,kuzyn” hipopotam nilowy. To typowy samotnik zamieszkujący gęste lasy. Nie mam więc najmniejszych wątpliwości, że wzmiankowana jaskinia to rodzaj ,,lodówki” którą urządzili nasi przodkowie.
Tak swoją drogą, to obecnie żyjący hipopotam karłowaty (Hexaprotodon liberiensis) jest całkowicie odrębnym gatunkiem (a nawet rodzajem) od hipopotama nilowego (Hippopotamus amphibius), a nie jego “skarłowaciałą wersją”. Skoro hipopotamy cypryjskie były wersjami karłowatymi hipopotama nilowego (podobnie jak np. słonie z Malty były wersjami karłowatymi słoni afrykańskich), to obyczaje miały raczej żyjących głównie w wodzie, w stadach, hipopotamów nilowych, a nie leśnych hipopotamów karłowatych. Do jaskini mogła je zanieść np. fala powodziowa. Swoją drogą, zamieszczenie zdjęcia “leśnego” hipopotama karłowatego uważam w tym kontekście za nieporozumienie.
“Swoją drogą, zamieszczenie zdjęcia “leśnego” hipopotama karłowatego uważam w tym kontekście za nieporozumienie.”
A ja nie. :)